|
Manolín. A elegancia dun gladiador da defensa |
|
|
|
|
Escrito por Círculo Racinguista
|
|
Martes, 20 Maio 2008 |
 Manuel Frade Rojí naceu en Baracaldo (Biscaia) o 24-02-1907. Moi cedo a
súa familia veu a Ferrol e o xoven Manolín empezaría na nosa cidade a
dar patadas a un balón na demarcación de defensa dereito. Xogou no
Fortuna ferrolán en 1923/24 e de aí pasou ao Racing, onde permaneceu
entre as campañas 1924/25 e 1931/32. Debutou en competición oficial co
cadro verde o 23 de novembro de 1924 nun partido do campionato galego
diante do Unión Sp. olívico e dende entón faría do seu eterno sorriso e
do pano branco na fronte ou no pescozo elementos inconfundibles da súa
imaxe.
Non tardou nada en erixirse nun fixo incuestionable na defensa
racinguista xunto a Francisco Cobelo. Dende 1926/27 o seu compañeiro
nesa tarefa pasou a ser Alejandro, moito máis veterano ca el pero co
que se compenetrou perfectamente. Cando o rioxano causou baixa, foi o
carballés Benito Pérez “Moreno” o novo compañeiro de Manolín nos
labores de retagarda.
Con todos eles Manolín deu a talla, aportando as
súas cualidades de defensor áxil, rápido, impetuoso, moi brillante nos
despexes de cabeza e elegante na concepción do xogo. Constituia un
futbolista ordenado, de estilo fino, de fútbol alegre e eficiente,
combativo e intelixente, sen brusquedades, ideal para un compañeiro de
retagarda que tivese na técnica a súa principal virtude.
 O de Baracaldo foi outro dos “Diaños Verdes” salientables, indiscutible
xogador do Racing de finais da década de 1921-30 e comezos da seguinte,
pretendido por D. La Coruña e Alavés logo da excelente temporada na que
o equipo ferrolán se proclamara campión galego invito e caera ante o
Ath. Bilbao nos oitavos de final da Copa do Rei.
No seu tempo foi un dos mellores defensas de Galicia xunto ao
deportivista Otero, o céltico Pasarín ou o seu compañeiro racinguista
Alejandro e integrou o once da selección galega en senllos partidos
ante o combinado rexional do Centro e o D. La Coruña no ano 1929. No
primeiro deses choques fixo parella na retagarda con Pasarín.
Xogador moi querido pola afección do Inferniño, afeita naqueles anos a
ver excelentes futbolistas, Manolín sempre foi lembrado como un
auténtico ídolo, como un dos referentes de toda unha época. Por iso, en
1967, o clube verde concedeulle a Insignia de Ouro nos prolegómenos da
final do trofeo “Concepción Arenal” (que disputou o equipo verde contra
o Celta).
Manolín Frade faleceu en Ferrol o 23-11-1979. Íase un dos mellores
defensas da historia verde. Un dos que fixeron grande ao Racing nos
terreos de xogo e nas memorias deportivas.
» Sin comentarios
» Publicar comentario
|